ਪਤਝੜ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਛਾਂਟੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ

 ਪਤਝੜ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਛਾਂਟੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਬਾਗ ਵਿਚ ਉਗ ਰਹੇ ਗੌਸਬੇਰੀ ਤੋਂ ਪੰਦਰਾਂ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਸੁਆਦੀ ਵੱਡੇ ਉਗ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਫਿਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਫਲ ਦੇਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਗਾਰਡਨਰਸਰ ਬਹੁਤ ਜਤਨ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਕਰੌਦਾ ਵਰਗੇ ਪੌਦੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਹੈ.

ਬਸੰਤ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਪਤਝੜ ਤੱਕ ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ

ਇੱਕ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਜਵਾਨ ਝਾੜੀਆਂ ਲਗਾਓ, ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਫੀਡ ਕਰੋ, ਮਿੱਟੀ ooਿੱਲੀ ਕਰੋ, ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਓ, ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੀ ਕਰੌਦਾ ਸੰਭਾਲ ਬਾਰੇ ਨਾ ਭੁੱਲੋ. ਇਹਨਾਂ ਸਧਾਰਣ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਬਦੌਲਤ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਤੀਜੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋਵੋਗੇ - ਹਰ ਸਾਲ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਆਮ ਕਰੌਦਾ ਰੋਗ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਗ ਨੂੰ ਪਛਾੜ ਦੇਵੇਗਾ.

ਇੱਕ ਧੁੱਪ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਜਵਾਨ ਬੂਟੇ ਲਗਾਓ

ਸਾਰੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਕਰੌਦਾ ਝਾੜੀਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਰੁਕਦੀ ਨਹੀਂ. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ, ਸਾਰੀਆਂ ਜੰਮੀਆਂ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਓ, ਝਾੜੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ooਿੱਲਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਯੂਰੀਆ ਨਾਲ ਨਾਈਟ੍ਰੋਫੋਸਕਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੋਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇਸ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ. ਫੁੱਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲੱਕੜੀ ਦੀ ਸੁਆਹ ਨੂੰ ਕਰੌਦਾ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਸਲਫੇਟ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਖਾਦ "ਬੇਰੀ" ਜਾਂ "ਬਰੈਡਵਿਨਨਰ" ਨਾਲ ਖੁਆਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਬੂਟੀ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਦਸ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੁਆਰਾ ooਿੱਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ningਿੱਲੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸੋਕੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਗੌਸਬੇਰੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ - ਦੇਖਭਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਉਣ ਲਈ energyਰਜਾ ਖਰਚਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਸਿਰਫ ਪਾਣੀ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਨਾਲ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੇ ਫਲ ਸੈਟ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੀਜੀ ਵਾਰ ਗੌਸਬੇਰੀ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਚੋਟੀ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿਚ ਨਾਈਟ੍ਰੋਫੋਸਕਾ ਅਤੇ ਤਰਲ ਖਾਦ "ਆਦਰਸ਼" ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੀ ਪਤਝੜ ਦੀ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਦਾ ਖਾਸ ਮਹੱਤਵ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਣ ਕਰਨ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਵਾ harvestੀ ਦੇਣ. ਆਓ ਆਪਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਤੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰੀਏ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਤਝੜ ਦੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ.

ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੀ ਪਤਝੜ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਖਾਸ ਮਹੱਤਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹਿਣ ਕਰਨ.

ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨਾ ਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ

ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਗੌਜ਼ਬੇਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸ਼ਰਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ:

  • ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠੋਂ ਬੂਟੀ ਕੱ removeੋ;
  • ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਪੱਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਪੌਦੇ ਦਾ ਮਲਬਾ ਹਟਾਓ;
  • ਬਿਮਾਰੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ;
  • ਭਰਪੂਰ ਪਾਣੀ;
  • ਬਿਸਤਰੇ ਨੂੰ ooਿੱਲਾ ਕਰੋ;
  • ਕਰੌਦਾ ਖਾਣਾ;
  • prune ਸ਼ਾਖਾ;
  • ਸਰਦੀ ਦੇ ਲਈ ਮਲਚ.

ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੋਦੋ ਅਤੇ ਤਾਜ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਗੱਦਾ ਬਣਾਓ

ਪਤਝੜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ, ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣਾ, ਇੱਕ ਸੰਗਮਰਮ ਬੇਲ੍ਹੇ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱgingਣਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਮਲਬੇ (ਸਟਿਕਸ, ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ, ਪੱਤੇ, ਆਦਿ) ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਪੌਦੇ ਡਿੱਗਣਗੇ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕਰੌਦਾ ਦੇ ਹੇਠੋਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾੜਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ ਤਾਂ ਜੋ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿਚ ਇਸ ਵਿਚ ਖਤਰਨਾਕ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਜਰਾਸੀਮ ਨਾ ਰਹਿਣ. ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖੁਦਾਈ ਕਰੋ ਅਤੇ ਗੌਸਬੇਰੀ ਨੂੰ ਕੀੜੇ-ਮਕੌੜੇ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਤਾਜ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿਚ ਇਕ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਗੱਦੀ ਬਣਾਓ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਫੁੱਫੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਪੇਟ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਕਰੌਦਾ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਜੰਗਾਲ ਅਤੇ ਐਂਥਰਾਕੋਨੋਜ਼ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ foundationਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਫਾ foundationਡੇਂਸਲ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਲਈ - ਪੁਖਤਾਜ਼ ਨਾਲ ਛਿੜਕਾ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਰੂਟ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਵਾਟਰ ਚਾਰਜ ਕਰਨਾ ਨਾ ਭੁੱਲੋ.

ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੇ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਖੁਦਾਈ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੇ ਪਤਝੜ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ 30 g ਅਤੇ 20 g ਪ੍ਰਤੀ ਝਾੜੀ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਫਾਸਫੋਰਸ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ ਖਾਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਰੁਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ humus ਜਾਂ peat ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਰੂਟ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਗੌਸਬੇਰੀ ਨੂੰ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਰਿਚਾਰਜ ਕਰਨਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ. ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਤਾਜ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਖੋਖਲਾ ਖੋਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ - ਪ੍ਰਤੀ ਝਾੜੀ ਵਿੱਚ 30 ਲੀਟਰ ਤੱਕ.

ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਬਾਰੇ ਵੀਡੀਓ

ਪਤਝੜ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ, ਪਹਿਲੇ ਠੰਡ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕੀਤੇ ਬਗੈਰ, ਗੌਸਬੇਰੀ ਨੂੰ ਛਾਪੋ, ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਖਰਾਬ, ਬੇਲੋੜੀਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਗੀਆਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਥੋੜੇ ਜਿਹੇ ਫਲ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਪਤਝੜ ਦੀ ਕਟਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਥੇ ਤਕਰੀਬਨ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਤਕੜੀਆਂ ਜਵਾਨ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ ਦੇਵੇਗਾ.

ਸਾਨੂੰ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਦਸੰਬਰ ਵਿਚ ਬਰਫ ਨਾਲ ਬੂਟੀਆਂ ਛਿੜਕਣ ਲਈ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਬਸੰਤ ਤਕ ਗੌਸਬੇਰੀ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ.

[ਵੋਟਾਂ: 4 verageਸਤ: 3.3]


ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਕਰੌਦਾ ਸੰਭਾਲ. ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਪਤਝੜ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਹੈ. ਸਾਈਟ 'ਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ? ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਪੌਦੇ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਗੌਸਬੇਰੀ ਅਗਲੇ ਹਨ. ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਕਰੌਦਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪੌਦਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਇਸ ਦੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਵਾਦਦਾਰ, ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਉਗ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ.


ਕੀੜੇ ਰੋਕ ਥਾਮ

ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਉਹਨਾਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ "ਚੁੱਕਿਆ" ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਮਿਆਦ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਮਲੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕੋਈ ਕੀੜੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਤ ਠੰ become ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਹਾਈਬਰਨੇਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਕਰੌਦਾ ਬੂਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਕ੍ਰਿਸਨੋਦਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਗਿਰਾਵਟ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਵਿਚ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ.

ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਾਈਟ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਜਗ੍ਹਾ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ toਣ ਲਈ ਵਿਆਪਕ inੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਕੀੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੂਰੇ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦਵਾਈਆਂ ਖਰੀਦਣੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ.

ਦੋ ਮੁੱਖ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲੀ ਮਖੌਟਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਹੈ:

  • ਪਾ Powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ. ਕਰੌਦਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੀ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਬਹੁਤੇ ਅਕਸਰ ਉਹ ਤਿਆਰ ਤਿਆਰੀ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਇਹ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ methodੰਗ ਹੈ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਹੈ.
  • ਮੱਕੜੀ ਦਾ ਪੈਸਾ. ਬਹੁਤ ਅਕਸਰ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਕਰੌਂਗੀ ਪੱਤੇ ਤੇ ਮਰੋੜਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ - ਇਹ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਕੀਟ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਸਿਰਫ ਫਸਲ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਲਕਿ ਪੂਰੇ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ. ਪੱਤੇ ਨੂੰ ਰੋਜ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਛਿੜਕਦੇ ਹਨ. ਪੈਸਾ ਇਸ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਕਰੌਦਾ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ.


ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕਰੌਦਾ ਚੱਕਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ੋਨ ਤੋਂ ਮਲਬੇ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ

ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਗਲਤ ਹੈ? ਇਸ 'ਤੇ ਕਰੌਦਾ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ileੇਰ ਹੈ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਟੁੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਟਿਕਸ, ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ, ਗੰਦਾ ਅਤੇ ਸਾਰਾ, ਪਰ ਫਲ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਲਬਾ ਸੜਨ ਲਈ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸਭ ਬਹੁਤ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੰਡਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚੇ (ਤੰਗ ਦਸਤਾਨੇ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਅਤੇ ਰੇਕ ਨਾਲ ਗੋਲੀ ਮਾਰੋ, ਗੁਲਾਬੀ ਝਾੜੀਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਸਾਈਕਲ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਕਰੋ. ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਆਹ ਦੇ ਗਠਨ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਸਾੜ. ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸੁਆਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਕੀਮਤੀ ਕੁਦਰਤੀ ਖਾਦ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਨਹੀਂ ਲਿਖ ਸਕਦੇ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਕੂੜੇਦਾਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ.

ਮਲਬੇ ਅਤੇ ਬੂਟੀ ਤੋਂ ਕਰੌਦਾ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਦੇ ਤਣੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਨਾ. © ਰੈਡਸਨ


ਲੇਅਰਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਬਸੰਤ ਵਿਚ ਕਰੌਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ

ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਬੂਟੇ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਬਸੰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ, ਦੱਬੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਲਈ ਸਥਾਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਪ੍ਰਜਨਨ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਬਚਾਅ ਦੀ ਦਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ.

ਪ੍ਰਜਨਨ ਲਈ, ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ 3 ਤੋਂ 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਵਿਧੀ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਅਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬਰਫ ਪਿਘਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ ਪਰਤ ਗਰਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ (ਸਿਪ ਪ੍ਰਵਾਹ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ).

ਕਰੌਦਾ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ. ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਨਿਰਦੇਸ਼:

  1. ਉਹ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਦੇ ਤਣੇ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਖਾਦ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਬੇਲਚਾ ਨਾਲ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਪੁੱਟਦੇ ਹਨ.
  2. ਝਾੜੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰੋ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਇਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸ਼ੂਟ ਚੁਣੋ. ਇਹ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਸ਼ੂਟ ਉਮਰ 1 ਤੋਂ 3 ਸਾਲ.
  3. ਸ਼ੂਟ ਦੀ ਨੋਕ ਨੂੰ 1/3 ਦੁਆਰਾ ਛੋਟਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਪਿੱਚਿਆ ਹੋਇਆ). ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਗਠਨ ਤੇ ਜਾਣ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਨਾ.
  4. ਉਹ ਕੁਝ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁਰਲੀ ਖੋਦਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਧਾਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੁੱਕਾਂ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਪਾਣੀ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਡੱਬੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱ isਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਲਚ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  5. ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ moistਸਤਨ ਨਮੀ ਬਣਾਈ ਰੱਖੋ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕਣ ਅਤੇ ਜਲ ਭੰਡਾਰਣ ਦੇਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ.
  6. ਜਦੋਂ ਜਵਾਨ ਕਮਤ ਵਧਣੀ 8 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਉੱਚਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ coverੱਕਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਦੂਜੀ ਹਿਲਿੰਗ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  7. ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਜਵਾਨ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਮੁੱਖ ਝਾੜੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਾਗ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਨੂੰ 1/4 ਦੁਆਰਾ ਛੋਟਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਹ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਬੂਟੇ ਲਈ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਸਰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਸੰਤ ਵਿਚ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ. ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਸਮਾਂ ਦੇਣਾ ਹੈ. ਇਸਦੇ ਲਈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰਸਦਾਰ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਉਗਾਂ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੇਗਾ.


ਵਾ harvestੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨੀ: ਸੁਝਾਅ ਅਤੇ ਚਾਲ

ਗੁਸਬੇਰੀ, ਬਰਸਨ ਜਾਂ ਰਸ਼ੀਅਨ ਚੈਰੀ ਪਲੱਮ ਇੱਕ ਸਦੀਵੀ ਉੱਚ-ਝਾੜ ਵਾਲਾ ਝਾੜੀ ਹੈ ਜੋ ਝਿੱਲੀ ਦੇ ਲੰਬਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੈ.

ਲੰਬੇ ਸਿੱਟੇ ਕੱ ofਣ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੇਰੀ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ieldਚ ਦੇ ਨਿਯਮਿਤ ਰੂਪ ਵਿਚ ਇਕ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ.

ਗੁਣ

ਉੱਤਰੀ ਅੰਗੂਰ ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਬੇਰੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੈ ਜੋ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬੇਰੀ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਚਰਨੋਮੋਰ, ਡੇਸਟਰਨੀ, ਇਜ਼ੁਮਰੂਡ, ਰੋਡਨਿਕ, ਰਸ਼ੀਅਨ, ਇੰਗਲਿਸ਼ ਪੀਲਾ, ਮਾਸਕੋ, ਲਾਲ.

ਝਾੜੀ 1.5 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ, 2 ਮੀਟਰ ਦੇ ਵਿਆਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਉੱਚ ਝਾੜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਝਾੜੀ ਤੋਂ 25 ਕਿਲੋ ਉਗ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ. ਫਲ ਸਪਸ਼ਟ ਨਾੜੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗੋਲਾਕਾਰ ਜਾਂ ਅੰਡਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਰੰਗ ਫਿੱਕੇ ਹਰੇ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀ ਬੈਂਗਣੀ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਕਰੌਦਾ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ 3-4 ਡਿਗਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਦੀ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਮੌਸਮ, ਝਾੜੀਆਂ ਦੀ ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਗੌਸਬੇਰੀ ਕਾਫ਼ੀ ਠੰਡ-ਕਠੋਰ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, 30 ਡਿਗਰੀ ਤਕ ਤਾਪਮਾਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਜੇ ਝਾੜੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਠੰਡ ਵਿਚ ਹੋਰ ਵਾਧੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਥੋੜੀਆਂ ਜਿਹੀਆਂ ਜੰਮ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਕਰੌਦਾ ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਬੇਰੀ ਦੀ ਫਸਲ ਨਾਲੋਂ ਠੰਡ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਹਿਣ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਤਾਜ਼ੇ ਗੌਸਬੇਰੀ ਇਕ ਖੁਰਾਕ ਉਤਪਾਦ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਉਗ ਵਿਚ ਸਿਰਫ 43 ਕੈਲਸੀਅਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਬੇਰੀਆਂ ਵਿਚ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰ ਰਚਨਾ ਹੈ:

  • ਗਲੂਕੋਜ਼, ਸੁਕਰੋਜ਼ - 13% ਤੱਕ
  • ਮਲਿਕ, ਸਿਟਰਿਕ ਐਸਿਡ - 1.5% ਤੱਕ
  • ਪੇਕਟਿਨ - 1% ਤੱਕ
  • ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ - 60 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ, ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਬੀ, ਪੀ, ਏ
  • ਤਾਂਬੇ, ਮੈਗਨੀਸ਼ੀਅਮ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ, ਫਾਸਫੋਰਸ, ਆਇਰਨ, ਸੋਡੀਅਮ, ਕੈਲਸੀਅਮ ਦੇ ਲੂਣ.

ਕਰੌਦਾ ਵਿੱਚ ਕੀਮਤੀ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਅਨੀਮੀਆ, ਖੂਨ ਵਗਣਾ, ਐਥੀਰੋਸਕਲੇਰੋਟਿਕ, ਬਲੈਡਰ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਗੁਰਦੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਿਓਪਲਾਜ਼ਮ ਦੀ ਦਿੱਖ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਕਰੌਦਾ ਉਗਾਉਣ ਲਈ, ਇਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਯੋਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਲਾਉਣਾ ਸੰਭਾਲ

ਚੰਗੇ ਪੌਦੇ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਕੁੰਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਅਨੁਕੂਲ ਲਾਉਣਾ ਸਾਈਟ ਦੀ ਚੋਣ ਹੈ. ਇੱਕ ਫਲੈਟ ਸਤਹ ਜਾਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ opeਲਾਨ ਉਸ ਲਈ .ੁੱਕਵਾਂ ਹੈ.

ਖੁੱਲੇ, ਉੱਚੇ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਬਰਫ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਝਾੜੀਆਂ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਜੰਮ ਜਾਣਗੀਆਂ. ਇੱਕ ਦਲਦਲੀ ਨੀਵੀਂ ਪੌਦਾ ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਗੀ. ਬਸੰਤ ਬੀਜਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮਾਂ ਅਪ੍ਰੈਲ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਦੇਰ ਨਾਲ ਲਾਉਣਾ ਮਾੜੇ ਬਚਾਅ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਇਸ ਲਈ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਕਰੌਦਾ ਲਗਾਉਣਾ ਸੌਖਾ ਹੈ.

ਬਸੰਤ ਦੀ ਛਾਂਟੀ ਵਿਚ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ ਤੋਂ 5 ਸੈ.ਮੀ. ਇਹ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਗਠਨ ਵੱਲ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਦੇਵੇਗਾ.

ਪਾਣੀ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇੰਨੀਆਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਵੀ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ.

ਪਰ ਨਮੀ ਦੀ ਇੱਕ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਮਾਤਰਾ ਗੌਸਬੇਰੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਗ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਨਾਲ ਲੱਗਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾੜਾ 1 ਮੀਟਰ ਤੋਂ 2 ਤੱਕ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ. ਇਕ ਸਾਲ ਦੀ ਅਤੇ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਬੀਜ ਅੱਧ ਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘੇ ਮੋਰੀ ਜਾਂ ਖਾਈ ਵਿਚ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ:

  1. ਓਵਰਪ੍ਰਿਪ ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ - 10 ਕਿਲੋ.
  2. ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ - 100 ਜੀ.
  3. ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਸਲਫਾਈਡ - 40 ਗ੍ਰਾਮ.
  4. ਡਬਲ ਸੁਪਰਫੋਸਫੇਟ - 50 ਜੀ.

ਗੌਸਬੇਰੀ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੇ ਉਹ ਸੁੱਕੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰਾਂ ਨੂੰ ਛਾਂਟਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰੇਕ ਸ਼ੂਟ ਤੇ 5 ਮੁਕੁਲ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ. ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਮੋਰੀ ਵਿਚ ਝੁਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਵੋਇਡਜ਼ ਦੇ ਗਠਨ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਕਰੌਦਾ ਸੰਭਾਲ ਸੰਭਾਲ ਬੇਸਿਕਸ

ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਫਸਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ? ਜ਼ਰੂਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਸਿਰਫ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ.

ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੇ ਚੰਗੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ, ਵਧੀਆ ਫ਼ਸਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੁ careਲੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਮੁ proceduresਲੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ:

  • ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਕੰਮ
  • ਖਾਦ
  • ਪਾਣੀ ਨੂੰ
  • ਝਾੜੀਆਂ ਕੱਟੋ
  • ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਲੜੋ.

ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਇਲਾਜ

ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਝਾੜੀ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਟੀ, lਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਜੇ ਮਿੱਟੀ ਸੰਘਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਬੇਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. Pਿੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪਿਚਫੋਰਕ ਨਾਲ ਭਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ. ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ningਿੱਲੀ ਲਗਭਗ 7 ਸੈ.ਮੀ. ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਤੱਕ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਤਾਜ ਦੇ ਘੇਰੇ ਦੇ ਬਾਹਰ, ਡੂੰਘੀ looseਿੱਲੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ .ਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਮਿੱਟੀ ਖਾਦ

ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਉਪਜਾity ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਮਾੜੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸਲਾਨਾ ਗਰੱਭਧਾਰਣ, ਕਾਸ਼ਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ - ਹਰ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ. ਉਪਜਾ. ਮਿੱਟੀ ਹਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.

ਸਿਖਰ ਤੇ ਡ੍ਰੈਸਿੰਗ ਸਹੀ beੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ: ਫਲਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਹਰ ਝਾੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲਗਭਗ 20 ਗ੍ਰਾਮ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਫਾਸਫੋਰਸ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ 200 ਗ੍ਰਾਮ ਸੁਆਹ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਇਹ ਇੱਕ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਨਾਲ ਖਾਦ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ, ਲਗਭਗ 15-20 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਵਰਗ ਮੀਟਰ, ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ 25 ਗ੍ਰਾਮ ਤੱਕ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪੋਟਾਸ਼, ਫਾਸਫੋਰਸ ਖਾਦ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿਚ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਵਾ harvestੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਝਾੜੀ ਵਿੱਚ 30 ਗ੍ਰਾਮ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਸਲਫੇਟ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, 80 ਗ੍ਰਾਮ ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ ਤੱਕ. ਪੋਟਾਸ਼ ਖਾਦ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਐਸ਼ ਬੂਟੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾ powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿਚ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ. ਅਗਸਤ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ, ਠੰਡ ਪ੍ਰਤੀ ਪੌਦੇ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਵਿਚ ਕਮੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਰੌਦਾ ਖਾਣਾ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਜੈਵਿਕ ਖਾਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ. ਪੰਛੀ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਜਾਂ ਮਲਲਿਨ ਇਕ ਡੱਬੇ ਵਿਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਚੌਥਾਈ ਦੇ ਕੇ ਭਰ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀਆਂ ਹਨ.

ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਆਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਮਲੂਲਿਨ ਦਾ ਹੱਲ ਪਾਣੀ ਨਾਲ 4 ਜਾਂ 5 ਵਾਰ ਪੇਤਲੀ ਪੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ - 10 ਵਾਰ. ਝਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੀ ਥਾਂ ਨੂੰ ਖਾਦ ਦਿਓ.

ਹਰੇਕ ਝਾੜੀ ਲਈ ਇੱਕ ਬਾਲਟੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੋਵੇਗੀ.

ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣਾ

ਕਰੌਦਾ ਹੋਰ ਬੇਰੀ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਮੀ ਨੂੰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸਹਿਣ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸਦੇ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਧਾਰਣ ਨਮੀ 75% ਤੱਕ ਹੈ. ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਲਈ 15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਡੂੰਘੀ ਖੱਡ ਅਤੇ ਫੁੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਜੇ ਖੁਸ਼ਕ ਮਿਆਦ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਹਿਲੀ ਮਈ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ, ਪਾਣੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਦੂਜਾ ਪਾਣੀ ਦੇਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਜੂਨ ਦਾ ਦੂਜਾ ਦਹਾਕਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਗ ਪੱਕਦੀਆਂ ਹਨ.ਅਗਲੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸਤੰਬਰ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ ਅੱਧ ਅਕਤੂਬਰ ਤੱਕ ਲਾਜ਼ਮੀ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, 150 ਗ੍ਰਾਮ ਅਤੇ 5 ਕਿਲੋ ਖਾਦ ਦੀ ਖਣਿਜ ਖਾਦ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. Theਸਤਨ, ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਲਗਭਗ 5 ਜਾਂ ਵੱਧ ਸਿੰਜਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਖਪਤ ਇੱਕ ਝਾੜੀ ਪ੍ਰਤੀ 50 ਲੀਟਰ ਤੱਕ ਹੈ.

ਛਾਂਤੀ

ਬੂਟੇ ਤੋੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਂ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਪਹਿਲੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਛਾਂਟੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪਿੰਜਰ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਅੱਧ ਵਿਚ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੜ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਕੱਟਦੀਆਂ ਹਨ.

ਦੁੱਖੀ, ਸੁੱਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟਹਿਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਕੇ ਗਾੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਪਤਲਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.

ਕੀੜੇ, ਰੋਗ

ਕੀੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਫਸਲ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਬਲਕਿ ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕਰੌਦਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਦੁਸ਼ਮਣ:

  1. ਫਾਇਰਫਾਈਟਰ. ਇਸ ਤਿਤਲੀ ਦੇ ਕੇਟਰਪਿਲਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਲਾਂ ਦੇ ਮਿੱਝ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ. ਛੱਤ ਵਾਲੀ ਪਦਾਰਥ ਜਾਂ ਪੋਲੀਥੀਲੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਰਫ ਦੇ coverੱਕਣ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਣੇ ਦੇ ਚੱਕਰ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਤਿਤਲੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਰਦੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਉੱਡਣ ਦੇ ਮੌਕੇ ਤੋਂ ਵਾਂਝੇ. ਮਿੱਟੀ ਪੁੱਟਣਾ ਵੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ.
  2. ਕਰੰਟ ਕੱਚ ਦਾ ਕਟੋਰਾ. ਕੀਟ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਵਿੱਚ ਘੁਸਪੈਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਕਾਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਝੁਲਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਐਕਟੇਲਿਕ, ਡੇਸਿਸ ਦਾ 0.15% ਹੱਲ ਵਰਤਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.
  3. ਪਾ Powderਡਰਰੀ ਫ਼ਫ਼ੂੰਦੀ. ਇਹ ਪੱਤੇ, ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਤੇ ਸਲੇਟੀ ਚਟਾਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ. 5 g ਸੋਡਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਹੱਲ, 3 g ਪ੍ਰਤੀ ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਆਇਰਨ ਸਲਫੇਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਕਾਪਰ ਸਲਫੇਟ, ਬੈਲੇਟਨ, ਸਲਫਾਰਾਈਡ ਦਾ 3.5% ਹੱਲ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਘਟਨਾ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ 'ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਸਰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਿਆਰੀ

ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ ਕਰੌਦਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਅਗਲੇ ਮੌਸਮ ਲਈ ਝਾੜੀ ਦੇ ਝਾੜ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਉਪਾਅ ਹੈ. ਵਾ harvestੀ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਕਰੌਦਾ ਦਾ 1% ਬਾਰਡੋ ਤਰਲ ਜਾਂ ਹੋਰ ਉੱਲੀਮਾਰ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ.

ਇਕ ਲਾਜ਼ਮੀ ਉਪਾਅ ਡਿੱਗਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬੂਟੇ ਦੀ ਸਫਾਈ ਹੈ, ਨਦੀਨਾਂ ਦੇ ਮੁਕੰਮਲ ਖਾਤਮੇ ਨਾਲ. ਇਹ ਉਪਾਅ ਡਿੱਗੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿਚ ਹਾਈਬਰਨੇਟ ਹੋ ਰਹੇ ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਉਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ, ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਪੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ-ਫਾਸਫੋਰਸ ਖਾਦ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਨ.

ਇਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਨਾਈਟ੍ਰੋਜਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜਵਾਨ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਠੰਡ ਦੇ ਪੂਰਵ ਸੰਧ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੜ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਕੀੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਦਾ ਇੱਕ ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਅ ਝਾੜੀਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਪਰਮੰਗਨੇਟ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਘੋਲ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ.

ਪੁਰਾਣੀਆਂ, ਮਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਸਲਫੇਟ ਅਤੇ ਬਾਗ਼ ਦੇ ਵਾਰਨਿਸ਼ ਦੇ ਹੱਲ ਨਾਲ ਕੱਟਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਝਾੜੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਮਿੱਟੀ ਸਿਰਫ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਪਰਤ ਨਾਲ ਹਿ humਮਸ ਅਤੇ ਪੀਟ ਨਾਲ withਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਝਾੜੀਆਂ ਬਰਫ ਨਾਲ coveredੱਕੀਆਂ ਹੋਣ. ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਬਰਫਬਾਰੀ ਨਾਲ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਓਵਰਵਿੰਟਰ ਹੋਵੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ coveringੱਕਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਉੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੁਸਰੀਆਂ ਜਾਂ ਅਖੌਤੀ ਉੱਤਰੀ ਅੰਗੂਰ, ਹੋਰ ਬੇਰੀ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਹਨ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਕਰਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਗੌਸਬੇਰੀ ਦੀ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਖਭਾਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰੀਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰੀਏ. ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਵਾ harvestੀ ਤੁਹਾਡੇ ਜਤਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਫਲ ਹੋਵੇਗਾ.


ਲੈਂਡਿੰਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਝਾੜੀਆਂ ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ.


ਬੂਟੇ ਲਾਉਣਾ

ਪਰ ਪਹਿਲੇ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਪਿਘਲਣ ਅਤੇ ਮੁਕੁਲ ਦੇ ਸੋਜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਡੈੱਡਲਾਈਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਕਾਫ਼ੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ. ਦੇਰ ਨਾਲ ਉਤਰਨ ਦਾ ਬਚਾਅ ਦਰ 'ਤੇ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਪਤਝੜ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ, ਲਾਉਣਾ ਠੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ 4-6 ਹਫਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ - ਫਿਰ ਕਰੌਦਾ ਝਾੜੀ ਦਾ ਜਵਾਨ ਜੜ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਜੜ ਲੈਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਲੈਂਡਿੰਗ ਕਰੋ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀਆਂ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰਾਲ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ... ਸੰਖੇਪ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ, 1 ਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ, ਸਮੁੱਚੀ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ - 2 ਮੀ. ਲਾਉਣਾ ਦੇ ਛੇਕ ਦਾ ਆਕਾਰ ਪੌਦੇ ਦੇ ਮਾਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਕ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਜਾਂ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਬੂਟੇ ਲਈ, ਇਕ ਖਾਈ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾਈ ਅੱਧਾ ਮੀਟਰ ਹੈ. ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਖਾਦ ਟੋਏ ਤੇ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ:

  • 10 ਕਿਲੋ ਸੜਿਆ ਜੈਵਿਕ ਪਦਾਰਥ (ਖਾਦ, ਡਿੱਗੇ ਪੱਤੇ, ਬੂਟੀ ਬਿਨਾਂ ਬੀਜ)
  • 100 g ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ
  • 50 g ਡਬਲ ਸੁਪਰਫੋਸਫੇਟ
  • ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਸਲਫਾਈਡ ਦਾ 40 g.

ਗੌਸਬੇਰੀ ਲਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੁੱਕੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਅਤੇ ਟਹਿਣੀਆਂ ਦੇ ਸਿਖਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਹਰ ਸ਼ੂਟ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 5 ਮੁਕੁਲ ਛੱਡਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਝਾੜੀ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਕੋਣ 'ਤੇ ਮੋਰੀ ਵਿਚ ਰੱਖਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਵੋਇਡਜ਼ ਨੂੰ ਬਣਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗਾ. ਅਖੀਰਲਾ ਪੜਾਅ ਭਰਪੂਰ ਪਾਣੀ ਹੈ.

ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਕੈਟਾਲਾਗ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਗ ਲਈ ਕਰੌਦਾ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਕਿ ਬੀਜਾਂ ਅਤੇ ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ storesਨਲਾਈਨ ਸਟੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ. ਕਰੌਦਾ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੋ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: ਆਪਣ ਸਰਕਰ ਕਮ ਨ ਕਵ ਪਰਇਟ ਕਰਏ