ਡਹਲਿਆਸ

ਡਹਲਿਆਸ


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

ਡਾਹਲੀਆ (ਡਹਲੀਆ) ਸਿੱਧੇ ਅਸਟਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ. ਇਹ ਪੌਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਹੈ ਜੋ ਬਾਗ ਵਿਚ ਉਗਦੇ ਹਨ. ਡਾਹਲੀਆ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਪੈਲੈਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿਚ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫੁੱਲ ਕਾਫ਼ੀ ਲੰਮਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਮੱਧ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪਹਿਲੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਫਰੂਟਸ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਡਾਹਲੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਲਾਭ ਹੈ. ਉਹ ਮੈਕਸੀਕੋ ਤੋਂ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਸਨ। ਡਾਹਲੀਆ ਦਾ ਨਾਮ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਿਰਫ 1803 ਵਿੱਚ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਕੇ. ਵਾਈਲਡਨੌ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. ਉਸਨੇ ਇਸ ਫੁੱਲ ਦਾ ਨਾਮ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਨਿਵਾਸੀ ਅਕਾਦਮਿਕ I. ਜੌਰਜੀ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਸਲੀ, ਬੋਟੈਨੀਸਟ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲਗ੍ਰਾਫ਼ ਸੀ। ਇੱਥੇ 13 ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਡਾਹਲੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਥੇ 15 ਹਜ਼ਾਰ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ.

ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਅਜਿਹੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ, ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਰੰਗ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੇ ਹਨ. ਉਹ ਇੱਕ ਫੁੱਲ ਮੰਜੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਰਬ ਲਾਈਨ ਦੋਨੋ ਸਜਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਜਾਂ ਇੱਥੋਂ ਤਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫੁੱਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਅਜਿਹੇ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਗੁੰਝਲਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. Soilੁਕਵੀਂ ਮਿੱਟੀ ਵਾਲੀ ਬੂਟੇ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਚੰਗੀ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੇਗਾ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖਿੜੇਗਾ. ਦਹਲੀਆ ਕੰਦ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਮੱਧ-ਬਸੰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਝੋਟੇਦਾਰ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਪਰ ਵਧੀਆ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ਿਤ ਸਪਾਉਟ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਕੰਦ ਨਰਮ ਜਾਂ ਸੁੱਕਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ.

ਦਹਲਿਆਸ ਲਾਉਣਾ, ਵਧਣਾ, ਸੰਭਾਲ, ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ

ਫੋਟੋਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ

ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਵਰਗੀਕਰਣ structureਾਂਚੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਇਸ ਸਮੇਂ, ਦਹਲੀਆ ਦੀਆਂ 12 ਕਲਾਸਾਂ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਵੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਵੀਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੈ. ਹੇਠਾਂ ਉਹ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ:

ਆਸਾਨ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਇਕ ਕਤਾਰ ਹੈ, ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਆਸ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ. ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ, ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, 45-60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ: ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮੈਰੀ ਜੋਸ ਗੁਲਾਬੀ, ਪੀਲਾ ਹਥੌੜਾ - ਪੀਲਾ, ਅਤੇ ਸੰਤਰੀ - ਸੰਤਰੀ-ਲਾਲ.

ਅਨੀਮੋਨ

ਇੱਥੇ ਹਾਸ਼ੀਏ ਦੀਆਂ ਪੇਟੀਆਂ ਦੀਆਂ 1 ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਕਤਾਰਾਂ ਹਨ. ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਟਿ tubਬੂਲਰ, ਲੰਮੇ ਹਨ. ਫੁੱਲ ਫੁੱਲਣ ਦਾ ਵਿਆਸ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਤੇ ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ 60-90 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਲਿਲਾਕ-ਪੀਲੀਆਂ ਲੂਸੀ, ਵੇਰਾ ਹਿਗਿਨਸ ਕਾਂਸੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਧੂਮਕਤਾ ਹਨ.

ਕਾਲਰ

ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਆਸ ਲਗਭਗ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ 75-120 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ 1 ਸੀਮਾਂਤ ਬਾਹਰੀ ਕਤਾਰ ਹੈ, ਸਿੱਧੇ ਇਸਦੇ ਸਿਖਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਮਰੋੜ੍ਹੀਆਂ ਅਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਪੇਟੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਕਤਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਹਰ ਵੱਲ ਇੱਕ ਕਾਲਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਲਾਲ ਲਾਲ ਜਿਓਕੋਂਡਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿੰਬੋਰਾਜ਼ੋ ਕਰੀਮ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਕਲੇਰ ਡੀ ਲੂਨਾ ਕਰੀਮ.

ਪੀਓਨੀ

ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਆਸ 12-15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ. ਮਾਰਜਿਨਲ ਫਲੈਟ ਪੇਟੀਆਂ 2 ਜਾਂ ਵੱਧ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਟਿularਬਿ .ਲਰ ਦੀਆਂ ਪੇਟੀਆਂ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ. ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ 75-120 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਸਿੰਫੋਨੀਆ ਕ੍ਰਿੰਸਨ ਲਾਲ ਅਤੇ ਲਿਲਾਕ ਫੈਸੀਨੇਸ਼ਨ ਹਨ.

ਸਜਾਵਟੀ

ਡਬਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਆਸ 8 ਤੋਂ 25 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ 60 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ: ਛੋਟੇ ਸੰਤਰੀ ਡੇਵਿਡ ਹਾਵਰਡ, ਵੱਡੀ ਪੀਲੀ ਥੈਮਜ਼ ਵੈਲੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਜਾਮਨੀ ਜੋਕੋਂਡੋ.

ਗੋਲਾਕਾਰ

ਗੋਲ, ਵਿਆਸ ਵਿਚ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਫਲੈਟ ਕੀਤੇ ਡਬਲ ਫੁੱਲ 8-15 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ 90-120 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਆੜੂ-ਲਾਲ ਕ੍ਰਿਕਟਨ ਹਨੀ, ਲਾਲ ਡੋਰਿਨ ਹੇਅਸ ਅਤੇ ਪੀਲੀ ਐੱਸਮੋਨਡੇ ਹਨ.

ਪੋਪੋਮ

ਗਲੋਬੂਲਰ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਆਸ 5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਜਾਂ ਵੱਧ ਹੈ. ਰੋਲਡ ਐਜਡ ਪੇਟੀਆਂ ਦਾ ਗੋਲ ਜਾਂ ਧੁੰਦਲਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨਲਮਾਰਕ ਲਵੈਂਡਰ, ਵਿਲੋ ਦਾ ਵਾਇਲਟ ਲਵੈਂਡਰ ਅਤੇ ਗੁਲਾਬੀ ਨੂਰੀਨ ਹਨ.

ਕੈਕਟਸ

ਡਬਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਆਸ 8-25 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ 90 ਤੋਂ 150 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੈ. ਹਾਸ਼ੀਏ ਦੀਆਂ ਪੇਟੀਆਂ ਤੰਗ, ਸੰਕੇਤਕ ਅਤੇ ਕੋਇਲਡ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ: ਬਲਕਿ ਵੱਡਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਦੌਰਾ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਗੁਲਾਬੀ ਡੈਨੀ, ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਪੀਲਾ ਪੀਰੂਈਟ, ਛੋਟਾ ਲਾਲ ਡੋਰਿਸ ਡੇ.

ਅਰਧ-ਕੈਕਟਸ

ਦੋਹਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਵਿਆਸ 8 ਤੋਂ 25 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਵਾਲੀ ਝਾੜੀ 90 ਤੋਂ 150 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਹਾਸ਼ੀਏ ਦੀਆਂ ਪੇਟੀਆਂ ਮੱਧ ਤੋਂ ਸੁਝਾਵਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਪੀਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀਆਂ ਪੀਲੀਆਂ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਹਨ, ਚਿੱਟੇ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਚਿੱਟੇ ਨਿਗਲ, ਨਾ ਕਿ ਵੱਡੇ ਪੀਲੇ ਨੈਨਟੇਨ ਅਤੇ ਮੱਧਮ ਆਕਾਰ ਦੇ ਸੰਤਰੀ ਪਤਝੜ ਦੀ ਅੱਗ.

ਨਿੰਫੀ

ਬਾਹਰੋਂ, ਦੋਹਰੇ ਫੁੱਲ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਲੀਲੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਰੂਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਸ 7 ਤੋਂ 20 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਝਾੜੀ 70-130 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ. ਮੁੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਹਲਕੇ ਗੁਲਾਬੀ ਗੇਹਰੀ ਹੌਕ, ਸ਼ੁੱਧ ਚਿੱਟੇ ਜੀਨੇਟ ਅਤੇ ਲਿਲਾਕ ਬਰੱਸ਼ਟਰੋਕ ਹਨ.

ਮਿਸ਼ਰਤ

ਇਸ ਵਿਚ ਉਹ ਕਿਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਉੱਪਰ ਦੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਹੀਂ ਹਨ.

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਜਿਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਿਰਫ ਭਿੰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਆਕਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚੌੜਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਇਕ ਕਾਲਾ ਡਹਲੀਆ, ਜਾਂ ਇਕ ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਅਜਿਹੇ ਪੌਦੇ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੰਗਤ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ - ਐਂਥੋਸਾਇਨਿਨਸ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੀਲੇ ਡਾਹਲੀਆ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਅਜੇ ਤੱਕ ਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਇਸ ਚਮਤਕਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਬਣੀ ਹੈ.

Dahlias ਵਾਧਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਸ

ਡਾਹਲੀਆ ਵਧਣਾ ਕਾਫ਼ੀ ਸੌਖਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਫ਼ੀ ਮਿਹਨਤੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕੰਦ ਨੂੰ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਸਟੋਰੇਜ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੋਣਗੇ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਉਗਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜਤਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ, ਤਾਂ ਬੀਜ ਬੀਜਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਸਾਲਾਨਾ ਦੀ ਵੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿੱਖ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਵੱਡੀ ਚੋਣ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਕੋਲੇਟਨੇਸ ਹਾਈਬ੍ਰਿਡ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ, ਗੈਰ-ਡਬਲ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਖਿੜ ਖਿੜ, ਝਾੜੀ ਦੀ ਉਚਾਈ 50 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਰੈਡਸਕਿਨ ਕੋਲ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਰਿਗੋਲੇਟੋ ਦੇ ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਡਬਲ ਫੁੱਲ ਹਨ; ਜਲਦੀ ਫੁੱਲ ਫਿਗਰੋ ਅਤੇ ਹੋਰ. ਖਰੀਦੇ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਮਈ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਖੁੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਬੀਜਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ ਉਹ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਖਿੜਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਗੇ. ਸਾਲਾਨਾ ਡੇਹਲੀਆ ਦੇ ਫੁੱਲ ਫੁੱਲਣ ਦੇ ਪਲ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਣ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੂਟੇ ਦੁਆਰਾ ਉਗਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ, ਬੀਜ ਨੂੰ ਉਗਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਡੱਬੇ ਜਾਂ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ, ਜੋ ਕਿ ਕੈਲਸੀਨਡ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਡਹਲੀਆ ਦੇ ਬੀਜ ਸਤਹ 'ਤੇ ਵੰਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉੱਪਰ ਰੇਤ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਪਰਤ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਪਰੇਅ ਦੀ ਬੋਤਲ ਤੋਂ ਗਿੱਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਾਲ coveredੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਉਗਣ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 10 ਦਿਨ ਲੱਗਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤਾਪਮਾਨ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 25-27 ਡਿਗਰੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਸਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵੱਖਰੇ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਪਾਉਟ. ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਜ਼ਬ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ looseਿੱਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਅਜਿਹੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਪੱਤੇਦਾਰ ਮਿੱਟੀ, ਰੇਤ ਅਤੇ ਪੀਟ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਖੁਦ 2: 1: 1 ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਚੁੱਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਲਈ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਮੈਂਗਨੀਜ ਦੇ ਘੋਲ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਗਰਮ (ਲਗਭਗ 70 ਡਿਗਰੀ) ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹਾ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਮਿੱਟੀ ਸੁੱਕ ਜਾਣ 'ਤੇ ਗੋਤਾਖੋਰੀ ਦੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਮਈ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਬੂਟੇ ਖੁੱਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਲਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਡਾਹਲੀਆ ਲਾਉਣਾ

ਸੀਟ ਦੀ ਚੋਣ

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਡਾਹਲੀਆ ਸਿੱਧੇ ਬੀਜਣਾ ਅਰੰਭ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ suitableੁਕਵੀਂ ਜਗ੍ਹਾ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਅਜਿਹਾ ਪੌਦਾ ਇੱਕ ਡਰਾਫਟ ਤੇ ਬਹੁਤ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਧੁੱਪ ਅਤੇ ਹਵਾਦਾਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹਵਾ ਦੇ ਗੈਸਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇਗਾ. Landੁਕਵੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਕਾਸੀ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਦੇਖਣਯੋਗ ਅਤੇ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਸੰਘਣੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਅਜਿਹੇ ਪੌਦੇ ਲਈ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਐਸਿਡਿਟੀ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਹੈ ਜੇ ਇਹ ਨਿਰਪੱਖ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੇਜ਼ਾਬ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ. ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ਾਬ ਵਾਲੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਦਾ pH 5-4 ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਸਲੋਕਡ ਚੂਨਾ ਜੋੜਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅਤੇ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਪੀਐਚ 8.5 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੀਟ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਖੁਦਾਈ ਕਰਨ ਵੇਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਖਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਧੁੱਪ ਦੇ ਨਾਲ 1-5 ਮੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ 3-5 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਡਾਹਲੀਆ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੁਆਹ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਖਾਦ (ਸਿਰਫ ਨਿਜਾਣਸ਼ੀਲ ਨਹੀਂ), ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੀ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਵੰਡੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਹਰ ਚੀਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੜਕ ਨਾਲ ਸਖਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਅਤੇ ਡੀਜਨਰੇਟ ਨਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਫੁੱਲ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਨਵੇਂ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਜਿਸ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਦਹਲੀਆ ਵਧਦੇ ਹਨ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 3 ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਬਰੇਕ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਜਿਸ 'ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਏਸੇਟਰ ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵਧੇ ਸਨ.

ਲਾਉਣਾ ਲਈ ਕੰਦ ਕਿਵੇਂ ਤਿਆਰ ਕਰੀਏ

ਕੰਦ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁੱਕੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਫਿਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਰੇ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਉਸਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਕੰਧ ਉਪਜਾ soil ਮਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੀਟ ਨਾਲ ਭਰੇ ਇੱਕ ਘੜੇ ਵਿੱਚ ਲਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸਬਸਟਰੈਟ ਦੀ ਸਤਹ ਤੋਂ ਉਪਰ 2-3 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਵੱਧ ਜਾਵੇ. ਕੁਝ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ, ਡੱਬੇ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਲਾਇਆ ਅਤੇ ਗਰਮ (ਘੱਟੋ ਘੱਟ 18 ਡਿਗਰੀ) ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਮੁਕੁਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੰਦਾਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਰੇਕ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਰੂਟ ਕਾਲਰ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮੁਕੁਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 5 ਭਾਗ ਇਕ ਕੰਦ ਦੇ ਬਾਹਰ ਆ. ਡਲੇਨਕੇਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਲਗਾਉਣ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਭਾਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਈਡ ਟੁਕੜੀਆਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਲਗਾਈ ਗਈ ਹੈ. ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਮਤ ਵਧੀਆਂ ਕੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘਟਾਓਣਾ ਵਿੱਚ ਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਜਗ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਹਟਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਓ. ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਨੂੰ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਡਾਹਲੀਆ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੁਣਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗੀ. ਜੇ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਦਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਡਾਹਲੀਆਂ ਲਗਾਉਣਾ

ਗਰਮ ਮੌਸਮ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਡਾਹਲੀਆ ਬਾਹਰ ਲਗਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਕਾਫ਼ੀ ਗਰਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ, ਇਹ ਸਮਾਂ ਮਈ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨਾਂ, ਪਹਿਲੀ ਜੂਨ 'ਤੇ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਫੋਸਾ ਦਾ ਆਕਾਰ ਕੰਦ ਦੇ ਅਕਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰੂਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਬਿਲਕੁਲ 3 ਵਾਰ (40X40X40). ਇਸ ਲਈ, ਕੰਦ ਦੇ ਛੇਕ ਵਿਚ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲਗਭਗ 5-7 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਮੋਰੀ ਦੇ ਤਲ 'ਤੇ, ਸੜੀ ਹੋਈ ਖਾਦ ਜਾਂ ਖਾਦ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਬਣਾਓ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਪਾਓ ਤਾਂ ਜੋ ਜੜ੍ਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਨਾ ਸਾੜੋ. ਫਿਰ ਉਗ ਰਹੇ ਕੰਦ ਨੂੰ ਛੇਕ ਵਿਚ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨਾਲ ਛਿੜਕ ਦਿਓ, ਪਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੌਦੇ ਦੇ ਤਣ ਦੇ ਕੁਝ ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ ਤੋਂ ਉਪਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਜੇ ਲੰਬੇ ahਾਹਲੀਆਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਇਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸਹਾਇਤਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਪੌਦਾ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੰਜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ ਨੂੰ ਮਲਚ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਬਰਾ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਸੱਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਖਾਦ ਜਾਂ ਪੀਟ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਮਲਚ ਲੇਅਰ ਲਗਭਗ 5 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਡਹਲੀਆ ਦੇਖਭਾਲ

ਕਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸਹੀ toੰਗ ਨਾਲ

ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਸਤਹ 'ਤੇ ਮਲੱਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਝੁਰੜੀਆਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੁੱਕਣ ਤੋਂ ਬਚਾਏਗੀ, ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨਦੀਨਾਂ ਅਤੇ ningਿੱਲੀ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੇਗੀ. ਪਾਣੀ ਹਰ 7 ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ 1 ਜਾਂ 2 ਵਾਰ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਬਰਸਾਤੀ ਦਿਨ ਨਹੀਂ), ਪਰ ਇਹ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੋ ਕਿ ਮਿੱਟੀ ਜਲ ਭਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ, ਸੜਨ ਜਲਦੀ ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਜਲਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਗਰਮ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਡਾਹਲੀਆਂ ਨੂੰ ਖਿੰਡਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਪਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ coveredੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਫਿਰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦੁਹਲੀਆ ਨੂੰ ਫਿਰ ਛਿੜਕੋ.

ਚੋਟੀ ਦੇ ਡਰੈਸਿੰਗ

ਵਧ ਰਹੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅਜਿਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਲਈ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ 2 ਵਾਰ ਖਾਦ ਪਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਖਣਿਜ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਖਾਦ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ 'ਤੇ ਇਕਸਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਜੈਵਿਕ ਖਾਦਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਤੁਸੀਂ ਮਲਲੀਨ (1:10) ਜਾਂ ਪੋਲਟਰੀ ਡਰਾਪਿੰਗਜ਼ (1:20) ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਅਮੋਨੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪ੍ਰਤੀ 1 ਵਰਗ ਮੀਟਰ 'ਤੇ 15 ਗ੍ਰਾਮ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਮੁਕੁਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਪਰਫਾਸਫੇਟ ਅਤੇ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਖਾਦ ਖੁਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ 30 ਗ੍ਰਾਮ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਤੀ 10 ਲੀਟਰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਮਾਤਰਾ 8 ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਲਈ ਗਿਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ).

ਸਹਾਇਤਾ

ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਦਾ ਡੰਡੀ ਖੋਖਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ, ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਟੈਮ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਪਿਲਿੰਟ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਟੁੱਟੀ ਲੈਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨੇ ਹੋਏ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰੋ. ਡੰਡੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਝੁਕੇ ਨਾ. ਜੇ ਇਹ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਡਾਹਲੀਆ ਦੀ ਸਹੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਖਰਾਬ ਹੋਏ ਡੰਡੀ ਤੇ ਵੀ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲ ਖਿੜ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਛਾਂਤੀ

ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿਰਫ 3 ਡੰਡੀ ਛੱਡਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਫੁੱਲ ਛੋਟੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ੋਭਾਵਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ. ਹਰ ਇੱਕ ਪੇਡੂੰਕਲ ਤੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਧੂ ਮੁਕੁਲ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, 1 ਜਾਂ 2 ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਕੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ takeਰਜਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ. ਪੂਰੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੌਰਾਨ, ਉੱਚੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿਚ, ਵਧ ਰਹੀ ਸਾਈਡ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਟਿੰਗਜ਼ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਘੱਟ ਵਧਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ: ਕੈਕਟਸ, ਪੋਮਪੌਮ), ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਕੱਲੀਆਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੇ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਸਾਈਡ ਸ਼ੂਟਸ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਕੀੜੇ

Slugs dahlias ਦੇ ਤਣ 'ਤੇ ਸੈਟਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ earwigs ਮੁਕੁਲ' ਤੇ ਸੈਟਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜੇ ਕੀੜੇ ਨੋਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਹਰ 7 ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਵਾਰ ਸੇਲੈਂਡਾਈਨ ਜਾਂ ਕੀੜੇ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਕੜਕਣ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਨਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ. ਗਰਮ ਦਿਨਾਂ ਤੇ, ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ ਤਿਆਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਐਪੀਡਜ਼, ਕੇਟਰਪਿਲਰ, ਥ੍ਰਿਪਸ, ਅਤੇ ਟਿੱਕ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਏ. ਐਫੀਡਜ਼ ਅਕਸਰ ਇਸ ਫੁੱਲ 'ਤੇ ਸੈਟਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਬਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

Dahlia ਕੰਦ ਵਾingੀ

ਪਹਿਲੇ ਠੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਦ ਨੂੰ ਖੋਦਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਸਾਰੇ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਮੋ shoulderੇ ਦੀਆਂ ਤਣੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਮਤ ਵਧਣੀ ਨੂੰ 5-10 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਛੋਟਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇੱਥੇ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਹਨ ਜੋ ਕੰਦਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਤਣੇ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਜੇ ਤਰਲਾਂ ਦੇ ਭਾਗਾਂ 'ਤੇ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਡੰਡੀ ਦਾ ਅਧਾਰ ਸੜਨ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿਚ, ਕੱਟਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੌਦੇ ਨੂੰ ਅਲਮੀਨੀਅਮ ਫੁਆਇਲ ਨਾਲ beੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੰਦ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨ ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੁੱਕੇ ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ ਸਵੇਰੇ ਖੁਦਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ. ਸ਼ਾਮ ਤਕ, ਗਰਦਨ ਸੁੱਕਣ ਅਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਬਣਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗੀ. ਬਾਕੀ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸੁੱਕੇ ਕੰਦ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਹੈ.

ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੰਦ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ digਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਡਾਹਲੀਆ ਵਿੱਚ 4 ਪਾਸਿਓਂ ਖੁਦਾਈ ਕਰੋ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ 30 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਡੰਡੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ. ਇਹ ਲੰਬੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਵੇਗਾ. ਤਦ ਪਿਚਫੋਰਕ ਨੂੰ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗੁੰਗੇ ਹੇਠ ਲਿਆਂਦਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਤ੍ਹਾ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਹਟਾਓ ਅਤੇ ਸੁੱਕਣ ਲਈ ਕੰਦਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਓ. ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਖੁਦਾਈ ਦੇ ਕੰਧ ਨੂੰ ਚਲਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ (ਇੱਕ ਨਲੀ ਤੋਂ) ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਜਰਾਸੀਮ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਗਰਮੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਮੁਕੁਲ ਜਾਗ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਹਲੀਆ ਕਿਵੇਂ ਸਟੋਰ ਕਰਨਾ ਹੈ

ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੱਕੇ ਕੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸਟੋਰੇਜ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਸੜ ਨਾ ਆਵੇ.ਪਰੰਤੂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਓਵਰਟੇਡ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਫੁੱਲ ਉਗਣਗੇ. ਸਾਰੇ ਮਕੈਨੀਕਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੋਲੇ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਰੂਟ ਦੀਆਂ ਗਰਦਨ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਾਕ ਜਾਂ ਸੁਆਹ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਹਵਾਦਾਰ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਕੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸਟੋਰ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਮੀ 60-70 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਾਪਮਾਨ 3 ਤੋਂ 5 ਡਿਗਰੀ ਤੱਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਕੇ ਬੇਸਮੈਂਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਪਰ ਜੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਹਵਾ ਦੀ ਨਮੀ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਬਣਾਏਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੜਨ ਅਤੇ ਫੰਗਲ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਜੋਖਮ ਵਧਣਗੇ. ਕੰਦ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਲ ਤੇ ਪੀਟ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਡੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਿਖਰ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਰੇਤ ਜਾਂ ਕੋਨੀਫੇਰਸ ਬਰਾ ਦਾ ਕੰਮ ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ .ੁਕਵਾਂ ਹੈ. ਜਦ ਕੰਦ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਰਝਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਘਟਾਓਣਾ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਗਿੱਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਹਵਾਦਾਰੀ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਨੂੰ 30 ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਫੈਨ ਨੂੰ 7 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ 3 ਵਾਰ ਚਾਲੂ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਏਗੀ.

ਇੱਕ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ, ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਠੰਡੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇੱਕ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਉਹ ਇੱਕ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਲਕੋਨੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਕੰਦ ਪੋਲੀਥੀਲੀਨ ਬੈਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੇਤ, ਬਰਾ, ਜਾਂ ਸੁੱਕੇ ਪੀਟ ਨਾਲ ਭਰੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਕੰਦ ਨੂੰ ਅਖਬਾਰ ਦੀ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਲਾਸਟਿਕ ਦੇ ਥੈਲੇ ਵਿਚ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੱਤੇ ਦੇ ਡੱਬੇ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਫ਼ੀ ਠੰ placeੀ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਇਕ ਗਲੇਜ਼ਡ ਲੌਗੀਆ' ਤੇ. ਪਰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਗੰਭੀਰ frosts ਕੰਦ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਕੰਦ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਨਮੀ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਪਰ ਪੈਰਾਫਿਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੰਦਾਂ ਨੂੰ coverੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੈਰਾਫਿਨ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਵਿਚ ਪਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤਕ ਉਡੀਕ ਕਰੋ ਜਦੋਂ ਤਕ ਇਹ ਪਿਘਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ. ਇਸ ਵਿਚ ਕੰਦ ਨੂੰ 1 ਸਕਿੰਟ ਲਈ ਡੁਬੋਓ, ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ ,ੋ, ਕੁਝ ਸਕਿੰਟਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਤਰਲ ਵਿਚ ਵਾਪਸ ਡੁਬੋਓ. ਅਜਿਹੇ ਕੰਦਾਂ ਨੂੰ ਸੈਲੋਫੈਨ ਬੈਗ ਵਿਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੇਤ, ਸੁੱਕੇ ਪੀਟ ਜਾਂ ਬਰਾ ਨੂੰ ਉਥੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਤੰਗ ਬੰਨ੍ਹੋ. ਅਜਿਹੇ ਕੰਦ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਥੋੜਾ ਜਿਹਾ ਰਗੜੋ, ਜੋ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਵੇਗਾ.

ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਲਾਉਣਾ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਜਾਂਚ ਕਰੋ. ਜਦੋਂ ਸੜਨ ਦਿਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਕੱਟਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਲੱਕੜ ਦੇ ਕੋਲੇ ਨਾਲ ਛਿੜਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਰੇ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਡਹਲਿਆਸ - ਸਟੋਰੇਜ ਲਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ 1 ਮੁੱਦਾ


Dahlias ਫੁੱਲ ਬੀਜਣ ਅਤੇ ਛੱਡ ਕੇ

ਏਸਟਰ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਖੂਬਸੂਰਤ ਫੁੱਲਾਂ - ਡਹਲੀਆਸ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਪੱਟੀ ਅਤੇ ਆਕਾਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਰਡਨਰਜ਼ ਅਤੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ. ਫੁੱਲ ਫੁੱਲਣ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਠੰਡ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ. ਮੈਕਸੀਕੋ ਇਸ ਪੌਦੇ ਦਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਡਾਹਲੀਆ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਫੁੱਲ. ਇੱਕ ਬਗੀਚੀ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਆਬਜੈਕਟ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਕਈ ਵਾਰ ਕਈ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ 140 ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ 170 ਸੈ.ਮੀ. ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਸਭਿਆਚਾਰ ਠੰਡੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀਆਂ ਲਈ notੁਕਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਸ ਲਈ, ਫੁੱਲ ਉਤਪਾਦਕ ਪਤਝੜ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਟਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 7-10 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤਾਪਮਾਨ ਤਾਪਮਾਨ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਸਟੋਰ ਕਰਦੇ ਹਨ.
ਸਮੱਗਰੀ:


ਵਧ ਰਹੀ ਡਾਹਲੀਆ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਇੱਥੇ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਡਾਹਲੀਆ ਹਨ. ਦੋਵੇਂ ਸੰਖੇਪ ਸਲਾਨਾ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਟੈਰੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਾਤੀਆਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਹਨ. ਲਾਉਣਾ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਕਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਡਾਹਲੀਆ ਦਾ ਮੁੱਖ ਫਾਇਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਧ ਰਹੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਬੇਮਿਸਾਲਤਾ ਹੈ. ਘਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ. ਗਲੀ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਲਈ, ਸਰਬੋਤਮ ਸਾਈਟ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪੌਦਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੇਗਾ. ਧਿਆਨ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵੱਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਡਾਹਲੀਆ ਕੰਦ ਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਪ੍ਰੈਲ ਜਾਂ ਮਈ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਦੱਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਕੰਦ ਇੱਕ ਪੱਕਾ ਸਤਹ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਸੜਨ ਦੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ. ਇਕ ਹੋਰ ਸ਼ਰਤ ਛੋਟੀਆਂ ਸ਼ੂਟਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ. ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪੌਦਾ ਨਰਮ ਜਾਂ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਬਹੁਤ ਸੁੱਕੇ ਕੰਦ ਤੋਂ ਉੱਗਦਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.


ਲੈਂਡਿੰਗ ਦੀਆਂ ਤਰੀਕਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਓ

ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ਾਨਾ temperaturesਸਤਨ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ ਅੰਕੜੇ ਵਾਪਸੀ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਇਹ ਗਿਣਨਾ ਸੌਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ ਜਦੋਂ ਦਹਲੀਆ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਮੌਸਮ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਬੀਜਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੇ methodੰਗ ਅਤੇ ਕਿਸਮਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ.

ਡਾਹਲੀਆ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਿਰਭਰਤਾ ਅਤੇ ਭਾਂਤ ਭਾਂਤ ਦੇ ਖੁੱਲੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਬਹੁਤੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅੱਧ ਜੁਲਾਈ ਤੋਂ ਪਤਝੜ ਦੇ ਫਰੂਟਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਖਿੜਦੀਆਂ ਹਨ.

ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੇ .ੰਗ

ਦਹਲੀਆ ਦਾ ਵਧਣਾ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਪ੍ਰਜਨਨ ਦੇ methodੰਗ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤਿੰਨ ਹਨ:

  • ਕੰਦ
  • ਬੀਜ
  • ਕਟਿੰਗਜ਼.

ਸਾਲਾਨਾ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ ਡਾਹਲੀਆ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਬਿਜਾਈ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਲਈ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵਧ ਰਹੀ ਪੌਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਲਈ ਇਕ ਵੱਖਰਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ. ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਕ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਡਾਹਲੀਆ, ਜਦੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿਚ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਲਾਨਾ ਕਿਸਮਾਂ ਬਾਗ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੱਟਣ ਲਈ ਵਧੀਆ ਹਨ. ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਲੰਬਾ ਸਲਾਨਾ:

  • ਡਹਾਲੀਆ ਕੈਕਟਸ
  • ਡਹਾਲੀਆ ਪੋਮਪੋਨਿਆ
  • ਡਾਹਲੀਆ ਸਜਾਵਟੀ.

ਲਾਉਣ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਸਮੇਂ

ਡਾਹਲੀਆ ਦੀਆਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮਾਂ ਠੰਡ ਤੋਂ ਡਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਦਹਲੀਆ ਲਗਾਉਣ ਦਾ ਸਰਬੋਤਮ ਸਮਾਂ ਅਪਰੈਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 20 ਮਈ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸਮਾਂ ਹੈ. ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਮੌਸਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ.

ਜੇ ਬਾਗ਼ ਤੁਰਨ ਦੀ ਦੂਰੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਕੰਦ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਠੰਡ ਤੋਂ ਆਏ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਸਪੂਨਬੌਂਡ ਜਾਂ ਲੂਟਰਸਿਲ ਨਾਲ beੱਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਦਾਚਾ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ (ਲੌਗੀਆ, ਬਾਲਕੋਨੀ) ਵਿੱਚ ਡਾਹਲੀਆ ਕੰਦ ਉਗਣਾ ਬਿਹਤਰ ਹੈ.


ਸਿੱਟਾ

ਡਹਲਿਆਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਬਾਗ਼ ਫੁੱਲ ਹਨ ਜੋ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਮਨਪਸੰਦ ਬਣ ਜਾਣਗੇ. ਕਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਸਮਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਣ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਡਹਲਿਆਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਜਾਵਟ ਫੁੱਲ ਦਾ ਲੰਮਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਦੇਰ ਨਾਲ ਖਿੜਣਾ ਹੈ.

ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਪੌਦਾ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਜਾਂ ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਕੰਦ ਲਗਾ ਕੇ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ. ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਖੇਤੀ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਡਾਹਲੀਆ ਦੇਰ ਪਤਝੜ ਤਕ ਹਰੇ ਭਰੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਗੇ. ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਝਾੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੇਂ ਸਿਰ ਉਚਿਤ ਪਾਣੀ, ਦਰਮਿਆਨੀ, ਖਾਦ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਕਰਨ ਲਈ ਛਾਂਟਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਇਵਾਨ ਸਕਾਲਿਟਸਕੀ ਹੈ. ਮੈਂ ਇੱਕ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਮਾਲੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ. ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਬਾਗ ਅਤੇ ਬੇਰੀ ਦੀਆਂ ਫਸਲਾਂ ਉਗਾਉਂਦਾ ਹਾਂ. ਇਸ ਸਰੋਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਸਾਈਟ ਦੀ ਝਲਕ, ਬਾਗ਼ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਬਾਗ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਬਾਰੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਾਂਗਾ.


ਵੀਡੀਓ ਦੇਖੋ: Ah ਦਹਲਆਸ ਦ 40 ਏਕੜ ਵਚ ਇਕ ਸਰ . ਸਵਨ ਆਈਲਡ ਡਹਲਆਸ. ਕਸਟ ਟਸਟ ਹਮ ਐਡ ਗਰਡਨ